چگونه آرامش را به خود و کودکانمان بازگردانیم؟

چگونه آرامش را به خود و کودکانمان بازگردانیم؟

بر پایه آرای کارشناسان و صاحب نظران، رشد و پیشرفت آتی هر جامعه و کشوری، در گروی سلامت و رشد همه سویه ی کودکان و نوجوانان آن جامعه برنامه ریزی و سرمایه گذاری می شود.

متاسفانه این روز ها، کودکان درگیر بی برنامه گی و ترس های ما بزرگسالان هستند که اگر نتوانیم رسیدگی مناسبی داشته باشیم بی گمان این امر می تواند بر روی زندگی نوجوانی و بزرگسالی آنها تاثیر سوئی داشته باشد.

اگر بخواهیم نگاه جامع و عمیق تری به موضوع داشته باشیم متوجه خواهیم شد که، زمانی که ما از هنجار ها دور می شویم کرونا یا هر ناهنجاری دیگر می آید تا پیام نیک نیاکانی و هنجار هستی را به ما یادآوری کند و مطمئنا تا پیامش را دریافت نکرده و بیداری رخ ندهد نخواهد رفت.

این یکی از اصول جهان هستی است که

بیماری و اصولا هر ناهنجاری مکانیزم طبیعت و هنجار هستی برای بیداری ماست.

کرونا می گوید به فکر سلامتی دیگران باش تا تو نیز سالم بمانی و ما فراتر از آن، اینگونه داشته ایم که خوشبختی از آن کسی است که در پی خوشبختی دیگران باشد منتها فراموشمان شد، اجرایش نکردیم و حال باید بهایش را بدهیم، تر و خشک با هم بسوزیم تا به تعادل برسیم.

همه ما امیدواریم که از این پس بیدار و هوشمند در کنار برنامه های علمی و زمینی، پیام معنوی هر ناهنجاری را هم دریافت کرده و هوشیارانه به زندگی خود ادامه دهیم و همواره به این5 اصل جهان هستی بیاندیشیم و راهبردش را در زندگی بیابیم

  • خردمندانه زیستن چگونه؟ برای پیشگیری از هر ناهنجاری چگونه میتوان همزمان از عقل و احساس (دانش و بینش) استفاده کرد؟
  • قانون اصلی جهان هستی، قانون داد و ستد است (هر آنچه بدهی همان را دریافت می کنیم، چه داده ایم و چه گرفته ایم)
  • رنج یا زجر؟ چگونه رنج را به زجر تبدیل نکنیم؟
  • هر چیزی در بهترین شکل ممکن خودش اتفاق می افتد
  • هیچ چیز در جهان اتفاقی نیست

به هر حال به جایی رسیدیم که باید بگوییم آنچه که هست، هست حال چه باید کرد و چه راهکارهایی را باید در پیش گرفت؟

در وهله اول ما والدین باید به حال خوب خودمان بپردازیم برنامه هایی را پیشه کنیم که آرامش و شادی را به خود برگردانیم تا کودکان از ما الگو گرفته و آن را زیست کنند

  1. لبخند بزنیم و تصاویر لبخند را در سر تا سر خانه مان پراکنده کنیم
  2. سپاسگزار باشیم از تمام داشته ها، از اینکه سالم هستیم، زنده ایم و می خواهیم به درستی زیست کنیم و دعا کنیم برای کسانی که بیمارند و نیازمند سلامت.
  3. به سلامتی بیاندیشیم، فقط به سلامتی بیاندیشیم به جای اینکه کاری کنیم که مریض نشویم کاری کنیم که سلامت بمانیم
  4. جمله من خود را دوست دارم و تایید میکنم را بارها و بارها با صدایی که خود بشنوم به زبان آوریم
  5. آواز بخوانیم
  6. به هنگام شستن دست، کینه، خشم، نفرت و هر آنچه ناهنجار است را به همراه آلودگی دست از بدن و ذهنمان پاک کنیم.
  7. رایحه خوش در فضای زندگی جاری سازیم به خصوص بوهای گرم طبیعی
  8. عشق و سلامتی و شادی را برای خود و جهان هستی بخواهیم و با هر بار غذا خوردن و غذا درست کردن آن را به غذا هدیه دیم
  9. هر بار فکر آسیب زننده ای به سراغمان آمد از جایمان بلند شویم، نفس عمیق بکشیم، لبخند بزنیم و یک جرعه آب بنوشیم.

10.فقط و فقط به دنبال اطلاعاتی باشیم که 1-بتوانیم آن را تبدیل به آگاهی کرده، و در زندگی انجامش دهیم 2-این اطلاعات کمک کند که قدرت،  لذت، بقا و معنای زندگیمان افزایش یابد

حال برای کوکان چه کنیم

مهم است که با آنها نا راستی نکنیم و پای خدا را وسط نکشیم به جای آن نشست خانوادگی بگذاریم و واضح شفاف در حد درک آنها موضوع را باز کنیم بهترین حالت این است که آنها ببینند و دریابند مشکلی همواره هست اما راه حل هم است قرار نیست ما درمانده شویم راهکار های علمی و عملی را اجرا میکنیم و با تمام قدرت برای رفع آن می ایستیم.

می توانند از کرونا نقاشی بکشند، راجع به آن حرف بزنند و بیان احساس کنند ما هم میتوانیم در اینکار آنها شریک شویم

با هم تصویر سازی زیبایی از دنیایی که می خواهیم داشته باشیم

دست شستن را به یک امر لذت بخش و به شکل بازی تبدیل کنیم.

با کودکان هر روز حداقل 20 دقیقه بازی کنیم، 20 دقیقه بازی لذت بخش که به هیچ چیز جز لذت از آن بازی توجه نکنیم.

کودکان باید تحرک داشته باشند، عدم تحرک برای آنها یعنی غم یعنی مریضی شرایطی فراهم کنیم که این تحرک به آنها داده شود

از خاطرات خوب گذشته تعریف کنیم از زمانی که او به دنیا آمده و از هر آنچه که او از شنیدنش لذت می برد.

در کنار هم گردن آویز هایی درست کنیم کخ پیام عشق و دوستی را منتقل می کند و در آن با زبان نقاشی می گوید که اگر مرا دوست دارید، فعلا مرا بغل نکنید، و مرا نبوسید.

بسیار بسیار راهکارهای دیگری وجود دارند مهم آن است که ما بهترین های ممکن را بر حسب توانمان بیافرینیم، به آگاهی مان افزوده و بتوانیم خردمندانه برای خود و جهان هستی موثر باشیم

سپاس برای بودنمان

ایدون بادش

گوهرناز بانو پشوتنی

دیدگاهتان را بنویسید